Skip Navigation
 

42. ABSOLUTYZM EUROPEJSKI

Potop - Mazarina i Cromwella

Jerzy Besala, POCZĄTEK NIESZCZĘŚĆ KRÓLESTWA, Polityka, 30 VII 05, s. 64-6

Na mym tagu pojawiają się dziwne wpisy w rodzaju: Wielka Lechia, której nigdy nie było czy Po co nam Wielka Lechia skoro mamy Imperium Jagiellońskie. Kiedyś lżono mnie a teraz pokazują nienawistne facjaty. Przeglądając to zauważyłem dziwną mapę, która ZNIKNĘŁA, ale zdążyłem zapisać.

Mapa jest Angielska z XVII wieku na współczesnej siatce geograficznej. Podmiotami są państwa OTTOMAN EMPIRE, THE EMIPRE habsburgs, KINGDOM OF POLAND bez majestatycznej Rzeczypospolitej i RUSSIA. Na ternie Polski jest tylko miasto Posen z granicą na Odrze i Nysie Łużyckiej. Istotna jest Droga Niezwyciężonej Armady WOKÓŁ ANGLII w r. 1588 – niczym skwitowanie przez Hitlera zagłady Armady Dieppe: TO NIE JEST PRZECIWNIK.

Otóż mapa zdaje się być kartograficznym zapisem Traktatu w Buczaczu w r. w r. 1672. Sejm Traktatu nie ratyfikował, ale przez 4 lata płacił Sułtanowi trybut Za Rozejm. Powstanie Chmielnickiego było wojną turecko-polską. Ponieważ Pokój Westfalski dawał Polsce granicę na Odrze i Nysie Łużyckiej, ale Bez Szczecina to Habsburgowie wprowadzili dla Polski embargo na saletrę jesionicką, którą rewindykowali po zamordowaniu Wallensteina po ujawnieniu jego tajnego pokoju z Brandenburgią i Szwecją: http://wandaluzja.pl/?p=galleryGalleryShow&iContent=215&iPhoto=2 //

Powodem Potopu był więc nie tyle ZAMACH MAZARINA I CROMWELLA NA ŻELAZO GDAŃSKIE, co aneksja przez Polskę Opola w wojnie trzydziestoletniej. W odpowiedzi na to Habsburgowie nałożyli na Polskę embargo saletrzane więc Polacy nie mieli czym strzelać - choć w Sandomierzu były Strategiczne zapasy saletry o których wiedzieli tylko Żydzi, którzy wydali je Szwedom. Szwedom saletrę marokańską dostarczał Cromwell, który żądał obcięcia Rogu POLSKIEJ HYDRZE przez aneksję przez Szwedów Pomorza, co odcinało Żelazo Gdańskie od polskiego zaplecza. Dopiero wobec zgrupowania szwedzkiego spod Częstochową, w celu uderzenia na Opole, Jan Kazimierz zwrócił Górny Śląsk Habsburgom za dostawy saletry, co zapoczątkowało Rekonkwistę.

Władysław VI Polski i IV Węgierski został otruty podczas wizyty Chmielnickiego, co obciąża nie tylko jezuitów jako policję polityczną, ale i jego, gdyż mówił, że wydaje więcej na Kurwy niż na Wojsko. Jan Kazimierz, który miał być Wicekrólem Portugalii a przyjął polską Koronę w Ameryce dla dostaw saletry amerykańskiej, co okazało się mrzonką. Polska mocarstwowość została przegrana podczas polskiej krucjaty przeciw Czyngis Chanowi w l. 1222-25, gdy Czesi i Niemcy zdobyli Krwawo Jesioniki Śląskie, gdzie były wielkie pokłady złota i saletry, które stały się podstawą potęg Luksemburgów, Habsburgów i Hohenzollernów i ROSJI. Zygmunt III decydując się więc na wojnę trzydziestoletnią po stronie Habsburgów nie mógł poprzestać na aneksji Opola, ale powinien dokonać podziału saletry jesionickiej ze swym agentem Wallensteinem z Mistka, jak to zrobił w wojnach śląskich Fryderyk II.

Pod Korsuniem GRZMIAŁA tylko artyleria kozacka na saletrze albańskiej a pod Ujściem, było prochu na 5 strzałów. Król dał Chmielnickiemu plan wojny z Turcją ze zdobyciem Konstantynopola przez wykonane w stoczniach naddnieprzańskich w Pakietach galeony hiszpańskie. Tej nocy król UMARŁ więc Chmielnicki zabrał ten plan na Zaporoże. To LIKWIDOWAŁO Turcję i Anglię.

Pod Korsuniem GRZMIAŁA tylko artyleria kozacka na saletrze albańskiej. Skutkiem było oblężenie przez Kozaków i Tatarów Lwowa, rozstrzygniętego zdobyciem przez Camerona-Krzywonosa Wysokiego Zamku, gdzie był skarbiec Rzeczypospolitej. Potem była bitwa pod Beresteczkiem, gdzie Tatarzy uprowadzili Psa Tureckiego, wobec czego król Stracił Głowę i opuścił armię... Jednak przed tą DEZERCJĄ Wołodyjowski przyprowadził królowi Bohuna, któremu król dał dowództwo nad oblężonym obozem kozackim i rozkazał poprowadzenie go na wojnę PERSJI Z TURCJĄ. Tam sułtan przestraszył się więc zawarł Pokój z szachem, który nakazał Ukraińcom Podbój Indii.

Dezercja Króla była NAJGORSZA, bo dowództwo objął Kalinowski, który okazał się Głupcem, co doprowadziło do bitwy pod Batohem i Rzezi Polskiej Kadry Wojskowej. W wyniku tego sułtan zajął Kijów, który kazał Chmielnickiemu ZBURZYĆ a Polaków sprzedać w niewolę. Gdy Litwini odbili Kijów to zastali tam GRUZY a Chmielnicki Poleciał do Moskwy, gdzie został przyjęty Jak Król.

Gdy Bohun po podboju Indii wrócił na Ukrainę to zjawił się Jak Filip z Konopi pod Ochmatowem, gdzie zaatakował z Marszu nie Rosjan a Polaków. Po bitwie Rosjanie zabrali mu jednak SKARBY INDII, z której to prawdopodobnie racji namawiał Chmielnickiego do przejścia na stronę króla, ale ten wysłał go do Siedmiogrodu.

 W Radnot stronami w negocjacjach byli wyłącznie Karol X Gustaw i Jerzy II Rakoczy, natomiast Fryderyk Wilhelm, Bogusław Radziwiłł i Bohdan Chmielnicki nie podpisali Traktatu Rozbioru Rzeczypospolitej – czyli, że Bohun też ODMÓWIŁ. Najazd Rakoczego na Małopolskę, Mazowsze i Ukrainę zakończył się TRAGICZNIE. Węgrzy Myśleli, że kapitulują przed Polakami, ale ci pozostawili ich Tatarom, którzy pognali ich na rynki niewolnicze. Ocalał Tylko Bohun, którego Polacy zabrali Przeciw Rosjanom.

Pod Cudnowem car okazał się jeszcze większym głupcem niż Jan II pod Beresteczkiem, gdyż Wymógł na Szeremietiewie obronę Ukrainy Prawobrzeżnej choć ten tłumaczył, że Można Bronić Ukrainy Lewobrzeżnej. Gdy car zapewnił go o odsieczy Jerzego Chmielnickiego to ten odpowiedział: JEMU KURY SZCZAĆ PROWADZAĆ..., co okazało się Makabryczną Prawdą. Bohun z Chmielnickim ukartowali bowiem Teatralną Bitwę pod Słobodyszczami, po której Chmielnicki skapitulował przed Polakami a ci mianowali go Hetmanem Hetmanatu czyli Wojewodą Kijowskim, jakiej to Godności by nigdy od cara nie dostał.

Ale na tym nie koniec, bo Bohun z Chmielnickim zerwali Rozejm Moskiewski i zajęli Moskwę, za co zostali aresztowani przez żandarmerię i przesiedzieli Rok w więzieniu Stanu w Malborku. Uważam, że Bohun ODZYSKAŁ swe Skarby Indyjskie ze skarbca carskiego, ale zostały mu odebrane przez żandarmerię i zdeponowane na Zamku Warszawskim, DLA KTÓRYCH Marysieńka zbudowała WILANÓW.

Potop miał poważne skutki dla Rosji, która zajęła wschodnie ziemie Rzeczpospolitej, co wobec przyjęciu korony polskiej przez Karola Gustawa stawiało ją przed wojną z nową unią polsko-szwedzką. Wyjście z tego znaleziono niesamowite, bo wybito miedzianą monetę nominalesową, którą dawano jako żeton za zdeponowane w Banku Carskim talary zachodnioeuropejskie będące symbolem polskiego protektoratu, które stemplowano Rokiem 1655. To umożliwiło wystawienie olbrzymiej armii, ale system nominalesowy upadł pod Cudnowem, czego pamiątką są "bunty miedziowe", co doprowadziło do powrotu gospodarki naturalnej i realiów Leopolda Kongijskiego. Po zdobyciu Moskwy przez Ukraińców w r. 1662 powstańcy wdarli się na Kreml i wymogli przystąpienie cara do Rzeczpospolitej, co zdawało się być zabezpieczeniem przed monetą ZŁODZIEJSKĄ.

Potop skompromitował militaryzm szwedzki, wobec czego Francja, Anglia i Turcja zaczęły upatrywać partnera w Brandenburgii, na którą też orientowała się Rosja. Francji potrzebna była niemiecka przeciwwaga Habsburgów, co miało jej zapewnić granicę na Renie, a tym stawali się coraz bardziej Hohenzollernowie, którzy zdawali sobie sprawę ze swej militarystycznej szansy i wygrywali ją – zwłaszcza, że w czasie Potopu były grane plany Rozbiorów Polski. Plany te zrealizował Fryderyk II, który anektował Nie Bawarię, jak się spodziewano, ale Śląsk, gdyż to dawało mu saletrę jesionicką.

Cezary Leżański, PRZEOR KORDECKI – Bohater czy zdrajca?; Agora, 14 05 2000, s. 20-21

Po napisaniu przez Sienkiewicza POTOPU szwedzcy historycy nie mogli znaleźć u siebie żadnych dokumentów o oblężeniu Częstochowy. Było wprawdzie trzymiesięczne zgrupowanie szwedzkie pod Częstochową, ale dla szachowania Opola, gdzie schronił się Jan Kazimierz ze zwolennikami.

Szwedzi ujawnili WIERNOPODDAŃCZY list przeora Kordeckiego do generała Muellera, w którym ten uznaje Karola Gustawa za protektora Królestwa Polskiego, a skądinąd wiadomo, że jedyną walką pomiędzy Kordeckim a Muellerem była kłótnia o wysokość daniny, która miała mieć miejsce w KLASZTORZE. Przełomowym aktem rewolucji antyszwedzkiej była nie obrona Częstochowy, ale POWSTANIE GÓRALI.

Przeor Kordecki miał dobre stosunki z Sebastianem Lubomirskim, który zainspirował powstanie góralskie i przeprowadził Jana Kazimierza z Opola do Lwowa. Warunkiem antyszwedzkiego powstania było odsunięcie przez króla jezuitów – bo tak jak Kozacy szukali obrony przed reżimem jezuickim u Turków i Tatarów, tak Wielkopolanie i Mazurzy u Szwedów a Kordecki był wyraźnie jednym z nich. Bez strachu przed jezuitami nie możemy zrozumieć istoty Potopu, czyli najazdów ze wszystkich granic.

Wiadomo, że Kordecki nie napisałby swej książki bez akceptacji REŻIMU JEZUICKIEGO, dla zastąpienia powstania góralskiego OBRONĄ CZĘSTOCHOWY. Gustaw II Adolf zajął Monachium, które było twierdzą sto razy większą od Częstochowy, ale nie zajął cytadeli Na Wyspie, którą rozebrali potem Austriacy. Sukcesy Szwedów w Niemczech i Polsce były efektem MISJI ANTYJEZUICKIEJ. W Niemczech główną siłą antyjezuicką byli Czesi a w Polsce Wielkopolanie i Kozacy.

Po śmierci Stefana Czarneckiego, którego się wszyscy bali, doszło w Polsce do kilku buntów ANTYZJEZUICKICH. Wydarzenia te były bardzo krwawe i niszczące, tak że bledły przy tym akcje pacyfikacyjne Szwedów. To co zwiemy Rokoszem Lubomirskiego było powstaniem antyjezuickim w Wielkopolsce w r. 1666, któremu na pomoc pośpieszył ze Śląska Sebastian Lubomirski, który objął dowództwo.

Armią królewską dowodził mistrz taktyki dragońskiej Jan Sobieski więc Lubomirski uchylał się od bitwy, aż Sobieski podjął forsowanie Noteci pod Inowrocławiem. Tu stała się jednak rzecz przedziwna, gdyż wsławiona zwycięstwami nad Szwedami i Moskwą dragonia królewska skapitulowała, została rozbrojona i WYCIĘTA. Była to armia jezuicka, więc Lubomirski bał się, że spacyfikuje Wielkopolskę, ale świadczy to też o nienawiści. Po bitwie Lubomirski zawarł rozejm i powrócił do Wrocławia, gdzie został otruty.

W książce INCYDENTU NIE BYŁO wytłumaczyłem ową kapitulację smażeniem jezuitów. Komandosi Lubomirskiego zajęli bowiem zamek królewski, gdzie znaleźli Talmud jezuicki, co zdeprymowało króla. Było to jedyne w historii ujawnienie CAŁEGO Talmudu. Odpisy tego Talmudu Lubomirscy dostarczyli Augustowi Mocnemu i Piotrowi Wielkiemu.

Klęska króla pod Inowrocławiem spowodowała zdradę hetmana Zaporoża Prawobrzeżnego Doroszenki, który poddał się sułtanowi. Przyjęcie tej kapitulacji przez sułtana oznaczało nowy najazd turecki, z niewątpliwym upadkiem Kijowa – wobec czego na radzie królewskiej uchwalono oddanie Ukrainy lewobrzeżnej I KIJOWA Moskwie, co zrealizowano w Rozejmie Andruszowskim pod Smoleńskiem w r. 1667. Król zapłacił jednak za to abdykacją, gdyż oskarżono go o oddanie Ukrainy Wschodniej i Kijowa Moskwie.

Krzysztof Mikulski, POKÓJ GRZYMUŁTOWSKIEGO – czyli koniec snów o jednej Ukrainie, Mówią Wieki, IX/2008, s. 46-51

Numer MW poświęcony jest Ukrainie, z artykułem redakcyjnym o KRAJU DOBROBYTU w Europie Wschodniej, jakim była Ukraina do Powstania Chmielnickiego. Nie ma się czemu dziwić, gdyż feudałowie ruscy WYMOGLI unię z Polską, bo byli zainteresowani eksportem pszenicy i wołowiny marynistycznej przez Gdańsk oraz żywca wołowego do Niemiec, tak jak Litwini drewna okrętowego i produktów przemysłu leśnego do Europy Zachodniej i Turcji. Sejm pastwił się jednak nad tymi Panami odmawiając Ukrainie prawa kazimierzowskiego - dopóki nie rozliczą się z królewszczyzn.

Tytułowy artykuł jest historiografią SOWIECKĄ, która nazywała Traktat Grzymułtowskiego „pokojem wieczystym”.

W r. 1667 wracało z Moskwy poselstwo tureckie z poselstwem rosyjskim. Po bitwie nad Inowrocławiem-Mątwami poddał się Sułtanowi hetman Ukrainy Prawobrzeżnej Doroszenko. Wobec tego sułtan wysłał poselstwo do Moskwy, które skłoniło cara do Wystąpienia z Rzeczypospolitej. Poselstwo wracając przez Chortycę zaproponowało to też Radzie Kozackiej, która UCHWALIŁA: wydanie posłów moskiewskich królowi i UPIECZENIE posłów tureckich na wolnym ogniu, co Uświetniono listem Kozaków do Sułtana, który wszedł do Historii Dyplomacji: Ty Świnskoje Ryło... TOBIE JEŹDZIĆ NA JEŻU...

Na Radzie Tronowej król zapytał: CZY TURCY KIJÓW ZDOBĘDĄ? z czym zgodzili się wszyscy. - ALE CZY UTRZYMAJĄ? - Zapadło milczenie, które przerwał Z Urzędu kanclerz Koryciński: SĄDZĘ, ŻE PRZY POMOCY PYSZNYCH HAREMÓW UTRZYMAJĄ – z czym też zgodzono się. Wobec Pysznych Haremów król wstał i powiedział: W TAKIM RAZIE DAJEMY KIJÓW MOSKWIE i wyszedł.

Po tej Najmądrzejszej Decyzji wybuchło ŚWIĘTE OBURZENIE, wobec czego król abdykował. Otóż na mapie 1672 Kijów jest rosyjski a wrócił do Polski na mocy Pokoju w Karłowicach w roku 1699. Wobec klęski armii królewskiej z postaniem antyjezuickim w Wielkopolsce Rada Królewska zadecydowała oddanie Ukrainy z Kijowem i Litwy Smoleńskiej Rosji, co nazywa się Rozejmem Andruszowskiego w r. 1667.

W związku z tym Doroszenko zamordował polskiego hetmana Ukrainy Wschodniej Brzuchowieckiego i poddał się Turcji, co było początkiem NOWEJ wojny z Turcją, formalnie wywołanej przez Polskę zamordowaniem przez Kozaków poselstwa tureckiego. Trzeba było ROZBIĆ sojusz turecko-moskiewski, czego dokonano właśnie przez rozejm Andruszowski. Turcy tym razem wystąpili na Ukrainie jako WYZWOLICIELE, gdyż była to I wojna którą Turcja prowadziła wg zasad europejskich. Skutek był taki, że Polska uznała się trybutariuszem tureckim i płaciła przez 4 lata trybut, choć Sejm odmówił rozpatrywania tej sprawy, co trwało do Wiktorii Wiedeńskiej.

W r. 1685 Turcy ewakuowali Węgry i rzucili wszystkie siły przeciwko Polsce, że Polacy z trudem ewakuowali Mołdawię. Wobec wstrzymaniu działań przez Austrię trzeba było zaangażować przeciw Turcji Moskwę, co się udało w postaci Traktatu Grzymułtowskiego w r. 1686, który pozwolił Polakom podnieść się po porażkach mołdawskich.

Zaprzysiężenie Traktatu przez króla było warunkiem wyprawy Piotra I na Kubań, co było politycznym tryumfem Polski, która zdobyła Nadazowię. Wg historiografii sowieckiej Fundacją Imperium była nie bitwa pod Połtawą, ale Pokój Wieczysty z Polską w 1686 r., którego Sejm jednak nie rozpatrywał, uznając go za akt wojny tureckiej, wobec czego zasadniczym dokumentem jest tu POKÓJ KARŁOWICKI, który ustanawiał granice Polski na Karpatach Wschodnich, Morzu Czarnym i Azowskim i DONIE.

Protektor Stanisława Leszczyńskiego Karol XII oddał jednak Mołdawię Turcji, wobec czego August II wydał w Amsterdamie mapę ROK 1704, która była holenderską propozycją pokoju Polski z Turcją z pozostawieniem Turkom Mołdawii, gdzie Jabłonowski zbudował przeciw Kozakom Otomańskim WAŁY TRAJANA. Polski senat uznał bowiem za Najgroźniejszy jest dla Polski sojusz szwedzko-pruski, gdyż Fryderyk I ukoronował się na Króla w PRUSACH, co August II Mocny uważał za błazeństwo, ale sojusz prusko-szwedzki był faktycznie głównym zagrożeniem Polski. Ponieważ Turcja nie odpowiedziała pozytywnie na propozycję holenderską to Senat zdecydował się finansować Rosję poprzez Demidowów, którzy uzyskali technologię Żelaza Węgierskiego z Huty Sobieskich w Samsonowie. Karol XII myślał, że będzie walczył z rosyjskimi muszkieterami, ale pod Połtawą napotkał KARABINIERÓW.

Po bitwie połtawskiej w r. 1709 Piotr I anektował Ukrainę Lewobrzeżną za obietnicę odbicia dla Polski Mołdawii, ale poniósł klęskę nad Prutem, w wyniku której musiał oddać Turcji zdobyty Kubań i otrzymane od Polski Nadazowie, a Polsce Ukrainę Wschodnią, co było warunkiem przywrócenia Trójprotektoratu nad Republiką Kursko-Woroneską. Republika tą zlikwidowali Rosjanie i Sasi w r. 1723, w wyniku czego Charków został miastem ukraińskim. Ukrainę Wschodnią dał Rosji August III w r. 1735 za pomoc przeciw Leszczyńskiemu.

Artykuł jest taką bzdurą, jak najsłynniejsza szarża kawalerii pruskiej pod Dobromierzem-Strzegomiem w r. 1745. Fryderyk małpował Sobieskiego, który był dragonem, więc uważał, że huzarzy nie są potrzebni, ale gdy dostał w Czechach od huzarów węgierskich i leczył się na migrenę w pałacu na pl. Wolności to wyleczyła go lekarka z Kijowa, która przywiozła mu milion czterysta tys talarów w złocie za Protektorat nad Turcją i Kijowem. Szarża Dragonów Bayreuth była szarżą ułanów polskich.
 
 
« powrót|drukuj